ფეხბურთი / პრემიერლიგა /
სპორტი და არტურ კონან დოილი - შერლოკ ჰოლმსის ავტორის უცნობი მხარე
04/16/2020 17:47
3703

ალბათ უმეტესობას, ერთხელ მაინც წაგვიკითხავს არტურ კონან დოილის ნაწარმოებები - მაგალითად, მოთხრობები შერლოკ ჰოლმსსა და დოქტორ უოტსონზე.

ირლანდიური წარმოშობის ინგლისელი მწერალი, მრავალი დეტექტივის, ისტორიული და ფანტასტიკური წიგნის ავტორია. მისმა ამ მხრივ მიღწევებმა, კონან დოილის ცხოვრების დანარჩენი ნაწილი დაჩრდილა - თუმცა შეიძლება ითქვას, რომ ისიც ძალიან საინტერესოა: არტური მუშაობდა ექიმად, შექმნა საფეხბურთო გუნდი, იყო იურისტი და უფლებადამცველი...

მწერლის რთული ბავშვობა და მოზარდობა - წერით და კრიკეტით ხსნა

არტური 1859 წლის 22 მაისს ედინბურგში, ირლანდიელი კათოლიკეების ოჯახში დაიბადა. მომავალი მწერლის მამა, ჩარლზ ოლთემონ დოილი, მხატვარი და წიგნის ილუსტრატორი იყო, ხოლო დედამისი, მერი ჟოზეფინ ელიზაბეტ ფოლი, რომელიც ცნობილია ხელოვნებისა და ლიტერატურის მიღწევებში, საკმაოდ მდიდარი ოჯახიდან იყო.

თქვენ შეიძლება იფიქროთ, რომ ოჯახი ძალიან კარგად ცხოვრობდა და არტურსაც შემოქმედებით გარემოში უწევდა ცხოვრება. სინამდვილეში, ჩარლზი ალკოჰოლიზმით იტანჯებოდა, ბევრს სვამდა და პატარა ბიჭს პერიოდულად სცემდა კიდეც. ამას დოილების მძიმე ფინანსური მდგომარეობაც დაემატა, რაც სიტუაციას კიდევ უფრო გაუსაძლისს ხდიდა.

როდესაც არტური ცხრა წლის გახდა, დედის მდიდარმა ნათესავებმა ბავშვი ოჯახიდან წაიყვანეს და სთოუნჰერსტის რელიგიურ კოლეჯში გაუშვეს. ისინი ფიქრობდნენ, რომ ბიჭი მიიღებდა რელიგიურ განათლებას და მოძალადე მამისგან განთავისუფლებოდა. ბიჭი დიდად არ მოიხიბლა რელიგიური სწავლების სტილით და ერთადერთ შვებას კრიკეტის გუნდში თამაში ანიჭებდა.

არტურ კონან დოილი ექვსი წლის განმავლობაში, სთოუნჰერსთის კრიკეტის გუნდის კაპიტანი იყო. როგორც ამბობენ, კაპიტნობა მას საუკეთესო მოთამაშეობის გამო არ მოუპოვებია, თუმცა ჰქონდა საოცარი ქარიზმა და გუნდის გაერთიანების შესანიშნავი უნარი, რაც მას იდეალურ ლიდერად აქცევდა.

მონოლოგების ოსტატმა გამოიყენა თავისი ნიჭი, ის მატჩების წინ პარტნიორებს შთააგონებდა და გახდა შესანიშნავი მოტივატორი. ამ გუნდიდან ბევრმა კარიერა კრიკეტის პროფესიონალურ გუნდებში გააგრძელა.

პორტსმუთის დაარსება

1876 ​​წელს, კოლეჯის დამთავრების შემდეგ, არტურ კონან დოილი ედინბურგში დაბრუნდა, სადაც მან მარტოდ დარჩენილი დედა იპოვა, რადგან მამა ლოთობამ სრულიად უმართავი და "სამკურნალოდ" ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში წაიყვანეს. ამ დროს, მათ მეზობლად ექიმი ბრაიან უოლერი გადავიდა, რომლის გავლენითაც, საშუალო განათლების მიღებიდან ერთი წლის შემდეგ, არტურმა ედინბურგის უნივერსიტეტში ჩასვლა და სამედიცინო სპეციალობის დაუფლება გადაწყვიტა. სხვათა შორის, აქ შეხვდა რობერტ ლუის სტივენსონს - ცნობილ შოტლანდიელ მწერალს, რომელმაც ყველასთვის საყვარელი განძთა კუნძული დაწერა.

უნივერსიტეტში სწავლის სამი წლის შემდეგ, არტური ვეშაპმჭერ გემს "იმედს" ექიმად გაჰყვა. შვიდთვიანი მოგზაურობა მეზღვაურებისთვის რთული გამოცდა იყო, მათი ერთ-ერთი მთავარი გასართობი ფეხბურთი გამოდგა. გემზე არტური კრიკეტის მოთამაშიდან ფეხბურთელად გადაკვალიფიცირდა.

ერთხელ, პორტსმუთის ნაპირზე გადასვლისთანავე, ერთ-ერთ ადგილობრივ ბარში, კონან დოილმა და მისმა მეგობრებმა ქალაქში ფეხბურთის გუნდის შექმნის იდეა გააჟღერეს. ამის საფუძველზე, მომავალში დაარსდა გუნდი პორტსმუთი, რომელმაც თავისი არსებობის ისტორიაში, ინგლისის ჩემპიონი ორჯერ გახდა და ქვეყნის თასი რამდენჯერმე მოიგო. რამდენიმე წლის წინ შექმნილი პრობლემების მიუხედავად, გუნდი დღესაც აგრძელებს ფუნქციონირებას და პრემიერლიგაში დაბრუნებას უმიზნებს.

სერიოზული ტრავმის გამო არტურს ბევრი სირბილი აღარ შეეძლო და ის მეკარე გახდა. ლეგენდის თანახმად, მან ერთ-ერთ მატჩში საჯარიმო დარტყმებით სამი გოლი გაიტანა.

საინტერესოა, რომ მკვლევარებმა დოილის გვარი, იმ წლების მატჩების განაცხადებში ვერ მოიძიეს. თუმცა ითვლება, რომ მწერალმა გუნდში ეი სი სმიტის ფსევდონიმით ითამაშა, რადგან იმხანად მაღალ საზოგადოებაში ფეხბურთი მიღებული არ იყო და ამ სახის გართობას ახალბედა ექიმის მდიდარი კლიენტები დაეფრთხო.

თუმცა, სამართლიანობისთვის უნდა აღინიშნოს, რომ სპორტის და ფეხბურთის წყალობით, არტურ კონან დოილმა სოციალური კავშირები გააფართოვა. ეს მას კერძო ექიმის მომსახურებაზე მოთხოვნის გაზრდისთვის ძალიან სჭირდებოდა, რადგან იმ დროისთვის, ინგლისში დამოუკიდებელი სამედიცინო მუშაკების რეკლამების გაზეთებში დაბეჭდვა აკრძალული იყო.

ცოტა ხნით ადრე, სანამ პორტსმუთმა პროფესიონალური გუნდის სტატუსი მოიპოვა, არტურმა ის დატოვა და კრიკეტს დაუბრუნდა - ოღონდ როგორც მწვრთნელი და ადმინისტრატორი. მან ეს ასე განმარტა: "კოლეჯში დაბრუნება, ბიტები და ბურთი ჩემში გამარჯვებულის სულისკვეთებას აღძრევდა. ვფიქრობ ბიჭები მოედანზე ჩემს გარეშე ამას ბევრად უკეთ მოახერხებენ."

ფეხბურთის და კრიკეტის გარდა, მწერალს სნუკერი, კრივი, ბოულინგი, გოლფი და უყვარდა, ხოლო ერთ-ერთი მოგზაურობისას მან თხილამურები აღმოაჩინა.

ცოლის ავადმყოფობა და თხილამურებით სრიალის ერთ ერთი პიონერი

1893 წელს არტურის ცოლს ლუიზა ჰოკინსს ტუბერკულოზი დაუდგინდა და მას შვეიცარიის ალპებში მკურნალობდნენ, სადაც მოგვიანებით მწერალიც ჩავიდა. ამ დროს დავოსში თხილამურებით სრიალი განვითარებული არ იყო, მისით მხოლოდ ორი ადამიანი, ენთუზიასტი ძმები ბრანგერები იყო დაკავებული, ხოლო დანარჩენი მოსახლეობა, მხოლოდ თოვლში ჩავარდნილი მოთხილამურეების სანახავად დადიოდა.

კონან დოილი ძმების საქმიანობით ძალიან დაინტერესდა და შვეიცარიელების თაოსნობით, მან ახალი სპორტის განვითარება დაიწყო. მაგრამ საქმე მხოლოდ ჩვეულებრივი ვარჯიშით არ შემოიფარგლა, ინგლისელმა ბრანგერები, ზღვის დონიდან 3 ათასი მეტრის სიმაღლეზე ასულიყვნენ და იქედან დაშვებულიყვნენ. მათ ეს გამოუვიდათ, თუმცა ყველაფერს ექსცესების გარეშე არ ჩაუვლია.

მართალია, არტურს არ შეუძენია კურორტი და იქ არ მოუწყვია სასრიალო ტრასები, თუმცა შვეიცარიის ალპებისა და სამთო სათხილამურო სპორტის განვითარებაში, მაინც უდიდესი როლი ითამაშა. მწერალმა შვეიცარიას და კერძოდ დავოსს, ძალიან საინტერესო ჩანახატები მიუძღვნა, რომელიც ბრიტანულ გაზეთებში დაიბეჭდა და ამის გამო ამ ადგილს უამრავი ტურისტი ეწვია. მათ მწერლის მიერ აღწერილი ულამაზესი ბუნება და ახალი ლამაზი სამთო სპორტი ძალიან აინტერესებდათ.

თავდაპირველად, დავოსში თხილამურების წარმოების სწრაფი ზრდა დაიწყო, ხოლი 1905 წელს პირველი სათხილამურო ჩემპიონატი ჩატარდა, რასაც 10 ათასზე მეტი მაყურებელი დაესწრო.

კრიკეტი, თხილამურები, პორტსმუთი - დამეთანხმებით, ურიგო ბიოგრაფია არ არის ადამიანისთვის, რომელიც უპირველეს ყოვლისა ცნობილი თავისი წიგნებით გახდა. თუ პორტსმუთი ოდესმე პრემიერ ლიგაში დაბრუნდება, გახსოვდეთ, ამ კლუბის დაარსებაში ვის მიუძღვის წვლილი...

 

#Flashscore