ფეხბურთი / მსოფლიო ფეხბურთი /
ტრავმა, საგოლე პასი და სიკვდილი - საუკუნოვანი ტრაგიკული ისტორია
05/13/2019 16:45
314

ყველას გაუგია ცნობილი ფრაზა - “ცხოვრება თამაშია“, მაგრამ ფეხბურთი გაცილებით მეტია, ვიდრე უბრალოდ თამაში. მას ყველაზე რთულ მომენტებში ხალხის გაერთიანება და განწყობის შეცვლა შეუძლია. ფეხბურთში ბევრი ისეთი ისტორიაა, რომელიც სერიოზულ საკითხებზე დაგვაფიქრებს და დაგვარწმუნებს, რომ სპორტის ეს სახეობა მართლაც განსაკუთრებულია. დღეს სწორედ ერთ-ერთ ასეთ ამბავს გიამბობთ, რომელიც უკვე თითქმის საუკუნეს ითვლის.

თუ ბუენოს აირესში მოხვდებით და იტყვით, რომ სან ლორენცოს გულშემატკივარი ხართ, ადგილობრივები აუცილებლად დაგისვამენ ერთ მარტივ შეკითხვას და მაშინვე გაარკვევენ, ნამდვილი ფანი ხართ თუ უბრალო მოყვარული, რომელიც ფეხბურთს მხოლოდ დროის გასაყვანად უყურებს. ისინი გკითხავენ, იცით თუ არა, ვინაა ჯაკობო ურსო? თუ პასუხი გეცოდინებათ, ბუენოს აირესის საპატიო წევრი გახდებით, ხოლო თუ ვერ უპასუხებთ, “თბილი დახვედრა“ გარანტირებული გექნებათ. და მაინც, ვინაა ჯაკობო ურსო? რატომაა ის ფანებისთვის ასეთი მნიშვნელოვანი?

არგენტინული საფეხბურთო კლუბის - სან ლორენცოს ისტორია 1908 წლის 1 აპრილიდან იწყება. ბუენოს აირესის ერთ-ერთი უბნის ბიჭები ფეხბურთს ტრავმაის რელსებზე იქამდე თამაშობდნენ, სანამ ერთ დღეს მომავალმა ტრავმაიმ ბიჭუნა სერიოზულად არ დააზიანა. ამის შემდეგ, ერთ-ერთი ადგილობრივი კათოლიკური ეკლესიის მამაომ - ლორენცო მასამ ფეხბურთელებს სათამაშოდ თავისი ეკლესიის უკანა ეზო დაუთმო. 1908 წელს, სწორედ ლორენცოს ხელმძღვანელობით დაარსდა საფეხბურთო კლუბი “სან ლორენცო დე ალმაგრო“. აგვარად, ლორენცოს სახელი კლუბის ისტორიაში სამუდამოდ დარჩა. 1922/23 წლებში, სამოყვარული ლიგაში, გუნდი ყოველთვის ლიდერებს შორის იყო (1931 წლამდე, არგენტინაში პროფესიონალური საფეხბურთო ლიგა არ არსებობდა).

ჩვენი დღევანდელი გმირი 1899 წელს დაიბადა, 1915 წლიდან გუნდთან ერთად ვარჯიშობდა და 1916 წლის მაისში დებიუტიც ჰქონდა. სან ლორენცოში მისი ძმა - ანტონიო თამაშობდა. მისი წყალობით, ჯაკობოს ადაპტაციის პრობლემა არ ჰქონია. თანაც, ჯაკობო გამორჩეულად ნიჭიერი და შრომისმოყვარე იყო.

1922 წლის 30 ივლისს, სამოყვარულო ლიგის ფარგლებში, სან ლორენცო პრინციპულ მეტოქეს - ესტუდიანტესს ხვდებოდა. 23 წლის ჯაკობო ურსომ ძირითად შემადგენლობაში ტრავმირებული ლუი ვაკარო ჩაანაცვლა. გუნდის იმდროინდელი ტაქტიკა 1-2-3-5 იყო (2 მცველი, 3 ნახევარმცველი და 5 თავდამსხმელი). დაძაბულ ბრძოლაში ანგარიში დიდ ხანს არ გახსნილა.

მეორე ტაიმის მე-10 წუთზე, ჯაკობო ორ მეტოქეს შორის მაღალ ბურთზე ახტა, მცველებმა კი, შუაში მოქცეულ არგენტინელს ტრავმა მიაყენეს. ახალგაზრდა ფეხბურთელს სისხლი სდიოდა. ის ფეხზე დიდი გაჭირვებით ადგა. ჯაკობოს ჯანმრთელობის მდგომარეობიდან გამომდინარე, მას მოედანი სასწრაფოდ უნდა დაეტოვებინა, მაგრამ იმ დროს, თამაშის მიმდინარეობისას ცვლილება აკრძალული იყო. გუნდის მიტოვება არც არგენტინელმა ისურვა და ტკივილის მიუხედავად, მოედანზე დარჩა. ჯაკობომ სათადარიგოთა სკამისკენ მიირბინა და პირსახოცი მოითხოვა, რომელიც თამაშის მიმდინარეობისას კბილებით ეჭირა და პირიდან სისხლის დინებას ასე იჩერებდა...

მატჩის დასრულებამდე 15 წუთით ადრე, სან ლორენცომ კარგი იერიში წამოიწყო, შეტევაში ჩართულმა ჯაკობო ურსომ კი, საგოლე პასი გააკეთა და ანგარიში გაიხსნა! ამ გოლის შემდეგ, ჯაკობომ დამოუკიდებლად ადგომა ვეღარ მოახერხა, რადგან ტკივილისგან გონება დაკარგა. ის მაშინვე გადაიყვანეს რამოს მეხიას სახელობის საავადმყოფოში. გაირკვა, რომ ფეხბურთელს ორი ნეკნი ჰქონდა გატეხილი, რომელთაგან ერთ-ერთმაც ფილტვი გახია... ჯაკობოს ერთ კვირაში ორი ოპერაცია ჩაუტარდა, მაგრამ 1922 წლის 6 აგვისტოს, საღამოს 6 საათზე, მისი გული გაჩერდა. ამ ამბავმა მთელი ბუენოს აირესი შეძრა. ადგილობრივებმა ურსო უკანასკნელ გზაზე ცრემლებით გააცილეს.

იმ დღიდან თითქმის უკვე 97 წელი გავიდა, მაგრამ სან ლორენცოს გულშემატკივრები ჯაკობო ურსოს სახელს არ ივიწყებენ. ისინი ყოველ 6 აგვისტოს ერთად იკრიბებიან და ლეგენდად ქცეული ახალგაზრდის სულს პატივს მიაგებენ. ადგილობრივები ახალმოსულებს ჯაკობო ურსოს სახელობის მუზეუმს დიდი სიამაყით ათვალიერებენ და აღნიშნავენ, რომ მისი მამაცობის გარეშე, დარბაზში ამდენი ტიტული არ იქნებოდა. გუნდში გატარებულ 6 წელიწადში, ჯაკობომ 107 მატჩის ჩატარება მოასწრო, მაგრამ ყველას აჩვენა, როგორია მშობლიური კლუბის ფერების პატივისცემა და უსაზღვო სიყვარული. ჯაკობო ურსო ბუენოს აირესელი ახალგაზრდებისთვის დღემდე სამაგალითოა...