კალათბურთი / NBA /
ტრიო, რომელიც, მხოლოდ, უიღბლობამ გააჩერა
08/08/2019 15:42
169

პორტლენდ ტრეილ ბლეიზერსის საოცარი სამეული, რომელიც, მხოლოდ, უიღლობამ გააჩერა.

ფორმის პიკში მყოფი ბრენდონ როი და ლამარკუს ოლდრიჯი, რომელთაც იდეალურად აზღვევდა, ჯერ კიდევ, დაუღვინებელი ტალანტი - გრეგ ოდენი. ამ სამეულმა ერთად, მარტო, 62 თამაში ითამაშა და, აქედან, 50 მოიგო. ეს რაღაცას ნიშნავს, არა?

რატომღაც, ოდენი კალათბურთის ისტორიის იმედგამცრუებელთა სიაში შეჰყავს ზოგიერთს, მაგრამ რატომ? რით ვერ დაიმსახურა ამ ბიჭმა თავისი წილი პატივისცემა? ჯერ კიდევ, ახალწვეულის ასაკში იყო და შაკილ ონილს ეჭიდავებოდა ღირსეულად. ეს "დიდი ბიჭი", როგორც კალათბურთელი, ტრავმამ დაასრულა, სხვამ არაფერმა ისევე, როგორც - ბრენდონ როი.

198სმ სიმაღლის როი, რომელიც თავისი ათლეტიზმითა და იმპროვიზატორის ხასიათით ლეგენდარულ კობი ბრაიანტსაც კი აკვირვებდა, დომინირებდა უკანახაზიდან. მას არ სჭირდებოდა Floor General-ის ტიპის გამთამაშებელი, თვითონვე იყო მეპასეც და შემქმნელიც (ამით, პენი ჰარდევეისაც მოგაგონებდათ).

ყველაფერს ემატებოდა 212სმ სიმაღლის ოლდრიჯის ჩენინგ ფრაის სტილით დაწყებული Bigman-ური შეტევა, რომელიც ტიმ დანკანის კუთხით უფრო განავითარა და მას პერიმეტრზე ორიენტირებაც დაუმატა. შესაძლოა, ლამარკუსის Low Post Style დღევანდელი კალათბურთის პირობებში, უცნაური იყოს, მაგრამ, იმ პერიოდში (2000-დან, დაახლოებით, 2014 წლამდე), ზუსტად, მსგავსი მძიმე ფორვარდები ქმნიდნენ ფონს: ტიმ დანკანი, კევინ გარნეტი, დირკ ნოვიცკი, პაუ გასოლი...

214სმ სიმაღლის მონსტრი -  გრეგ ოდენი, თავისი შავი სამუშაოთი, რომელიც, დროის გასვლასთან ერთად დომინანტი ცენტრის ამპლუით აუცილებლად შეიცვლებოდა, გიგანტური როტვეილერივით იდგა დაცვაში, იყო ძალიან მაგარი დამფარებელი და აბსოლუტური ჰარმონია ჰქონდა ოლდრიჯთან მოხსნის დროს.

ზოგადად, ბლეიზერსი, რატომღაც, ძალიან უიღბლო გუნდი გამოდგა და ეს დღემდე მოჰყვება.